امامت او سى و سه سال و هفت ماه بوده است . و در شجره آورده‌اند كه : او را در ايّام خلافت معتز زهر دادند ، و او بذان شهيد آمد . عدد اولاد او : حسن ، و محمّد « 1 » ، و حسين ، و جعفر كذّاب « 2 » .

--> اين شهر 21 سال و 10 روز مىباشد . ليكن شيخ مفيد در « الارشاد : 2 / 312 » اين مدت را ده سال و چند ماه ضبط كرده است . ( 1 ) . أبو جعفر محمد بن على ، فرزند امام دهم ، يكى از امام‌زادگان جليل القدر و والامقام ، كه شيعيان درباره او احتمال امامت را مىدادند . وى در مدينه به دنيا آمد ، و هنگامى كه پدرش به دستور خليفه عباسى از مدينه به سامراء آورده شد او كودك بود ، و سالها بعد براى ديدار پدر به سامراء سفر كرد ، و هنگام بازگشت به حجاز ، در يك منزلى جنوب سامرا در روستاى بلد در منطقه دجيل بيمار شد ، و در سال 252 ه درگذشت ، و همانجا به خاك سپرده شد ، بقعه او همواره مقصد زيارت شيعيان بود ، و در سال 1311 ه به دستور آية اللّه العظمى ميرزا محمد حسن شيرازى ساختمان بقعه تجديد بنا و توسعه يافت ، و نيم قرن بعد مرحوم حاج آقا محمد قمى - فرزند آية اللّه حاج آقا حسين طباطبايى قمى - ساختمان باشكوه و وسيعى با صحن و سرا و گنبدى بزرگ به پا ساخت كه تاكنون پابرجاست ، و هم‌اكنون بقعه اين امام‌زاده كه در 50 كيلومترى شمال بغداد قرار دارد ، يكى از زيارتگاههاى مهم عراق بشمار مىرود . ( نگاه كنيد به : المجدى : 130 ، مراقد المعارف : 2 / 262 ) . ( 2 ) . جعفر بن على العسكرى ، برادر امام حسن عسكرى ، و عموى امام زمان ، به گفته عمري نسّابه در « المجدى : 130 » او پس از فوت امام حسن عسكرى در مال و منصب برادر خود طمع نمود ، و داشتن فرزندى را براى برادر خود انكار نمود ، و برخى از فراعنه از او حمايت نمودند ، و او بر كنيزان برادرش مستولى شد ، آنگاه در ادامه سخن خود آورده است كه : ( و قيل : إنّه فارق ما كان عليه قبل الموت و تاب و رجع ، فلما زعم أنّه لا ولد لأخيه ، و ادّعى أنّ أخيه جعل الامامة فيه ، سمّى الكذاب و هو المعروف بذلك ) . برخى نيز بنا بر شهرت توبه جعفر ، او را جعفر التوّاب ناميده‌اند .